greek_downloads/Οικονομική Έκθεση ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑΣ ΑΘΗΝΩΝ (2024,Εξαμηνιαία,Μητρική)/images/page_72.png
72 
 
5.28 
Ενδεχόμενες υποχρεώσεις 
 
Η Εταιρεία έχει τις παρακάτω ενδεχόμενες υποχρεώσεις: 
Φορολογικοί Έλεγχοι 
α) Η Εταιρεία δεν έχει ελεγχθεί ακόμη από τις Φορολογικές Αρχές για τις τελευταίες 5 οικονομικές 
χρήσεις. Σύμφωνα με τον νόμο 4174/2013 το όριο παραγραφής στο δικαίωμα του Δημοσίου να 
επιβάλλει φόρους και προσαυξήσεις ανέρχεται στα 5 έτη. Η περίοδος παραγραφής μπορεί όμως να 
παραταθεί περαιτέρω, βάσει συγκεκριμένων προβλέψεων του νόμου.  
β) Σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρθρου 65Α του ν. 4174/2013 και της ΠΟΛ. 1124/2015 για τις 
οικονομικές χρήσεις από το έτος 2016 και μετά, οι ελληνικές εταιρείες συγκεκριμένης νομικής μορφής 
δύναται να λαμβάνουν από τον  ορκωτό ελεγκτή-λογιστή τους Ετήσιο Φορολογικό Πιστοποιητικό για 
τη συμμόρφωση τους προς τη φορολογική νομοθεσία. Ανεξάρτητα από τον φορολογικό έλεγχο των  
ελεγκτών-λογιστών, οι φορολογικές αρχές διατηρούν το δικαίωμα διενέργειας μελλοντικών 
φορολογικών ελέγχων. 
Η Εταιρεία έχει λάβει Εκθέσεις Φορολογικής Συμμόρφωσης χωρίς επιφύλαξη από τους αντίστοιχους 
ορκωτούς ελεγκτές λογιστές για όλα τα έτη για τα οποία δεν έχει λήξει ακόμη η παραγραφή τους 
(2018-2022). Ο φορολογικός έλεγχος για το οικονομικό έτος 2023 βρίσκεται σε εξέλιξη και συνεπώς 
η Έκθεση Φορολογικής Συμμόρφωσης αναμένεται να εκδοθεί εντός του τέταρτου τριμήνου του 2024 
ενώ η διοίκηση αναμένει ότι θα εκδοθεί επίσης χωρίς επιφύλαξη.  
 
Φόρος Προστιθέμενης Αξίας 
Όσον αφορά στον Φ.Π.Α, οι Φορολογικές Αρχές αμφισβήτησαν το δικαίωμα της Εταιρείας να 
συμψηφίζει στο σύνολο του τον Φ.Π.Α επί όλων των αγαθών που αγοράστηκαν και των υπηρεσιών 
που ελήφθησαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, όπως ορίζεται από το Άρθρο 26 παράγραφος 7 του 
νόμου 2093/1992, σε συνδυασμό με τα άρθρα 25.1.1 και 25.1.2 (ζ) της ΣΑΑ η οποία κυρώθηκε με 
το νόμο 2338/1995. Οι Φορολογικές Αρχές αμφισβήτησαν το ανωτέρω δικαίωμα της Εταιρείας να 
συμψηφίζει τον Φ.Π.Α που αντιστοιχεί σε δραστηριότητες μη υποκείμενες σε Φ.Π.Α, όπως τα ενοίκια 
από ακίνητα, και προχώρησαν στην επιβολή Φ.Π.Α - συμπεριλαμβανομένων των προστίμων - για τις 
οικονομικές χρήσεις 1998-2012 συνολικού ποσού €168,4 εκατ., που αποτελείται από €46,0 εκατ. 
κεφάλαιο και €122,4 εκατ. επιβαρύνσεις.  
Η Εταιρεία δεν αποδέχθηκε τις εκτιμήσεις της Εφορίας και το 2010 προσέφυγε προς επίλυση της 
διαφοράς στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου για τις οικονομικές χρήσεις 1998-2009, 
σύμφωνα με το άρθρο 44 της ΣΑΑ. Σύμφωνα με την τελική απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού 
Δικαστηρίου του Λονδίνου με αριθμό  101735, η οποία  εκδόθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013, κρίθηκε 
ότι οι σχετικές πράξεις προσδιορισμού είχαν εκδοθεί κατά παράβαση του νόμου. Παράλληλα, η 
Εταιρεία προσέφυγε ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Εφετείων εναντίον όλων των πράξεων 
καταλογισμού  που εκδόθηκαν από τις Φορολογικές Αρχές επιβάλλοντας Φ.Π.Α επί κεφαλαίου και 
λειτουργικών εξόδων, αιτούμενη την ακύρωση των πράξεων προσδιορισμού φόρου για όλα τα 
οικονομικά έτη από το 1998 έως το 2012. 
Το Διοικητικό Εφετείο με σειρά αποφάσεων που εκδόθηκαν το 2014 σχετικά με τους καταλογισμούς 
για τις  οικονομικές χρήσεις  2004-2009 αποδέχθηκαν τη νομική επιχειρηματολογία του Ελληνικού 
Δημοσίου και απέρριψαν τις προσφυγές της Εταιρείας. Η Εταιρεία προσέφυγε κατά αυτών των 
αποφάσεων  ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και δικαιώθηκε εντός του 2015, δηλαδή 
σύμφωνα με την απόφαση του το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχθηκε ότι η Διαιτητική Απόφαση 
είναι δεσμευτική για τα διοικητικά δικαστήρια και παρέπεμψε τις υποθέσεις στο Διοικητικό Εφετείο 
για νέα απόφαση, το οποίο αποδέχθηκε με νεότερες αποφάσεις του τις προσφυγές της Εταιρείας. Το 
Ελληνικό Δημόσιο προσέβαλε εκ νέου τις αποφάσεις αυτές ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας 
(αλλά αυτή τη φορά κατά πλειοψηφία). Το Συμβούλιο της Επικρατείας  επιβεβαίωσε το 2018 την 
πλήρως δεσμευτική ισχύ της Διαιτητικής Απόφασης.
<div>
<p>5.28</p>
<p>Ενδεχόμενες υποχρεώσεις</p>
<p>Η Εταιρεία έχει τις παρακάτω ενδεχόμενες υποχρεώσεις:</p>
<p>Φορολογικοί Έλεγχοι</p>
<p>α) Η Εταιρεία δεν έχει ελεγχθεί ακόμη από τις Φορολογικές Αρχές για τις τελευταίες 5 οικονομικές</p>
<p>χρήσεις. Σύμφωνα με τον νόμο 4174/2013 το όριο παραγραφής στο δικαίωμα του Δημοσίου να</p>
<p>επιβάλλει φόρους και προσαυξήσεις ανέρχεται στα 5 έτη. Η περίοδος παραγραφής μπορεί όμως να</p>
<p>παραταθεί περαιτέρω, βάσει συγκεκριμένων προβλέψεων του νόμου.</p>
<p>β) Σύμφωνα με τις προβλέψεις του άρθρου 65Α του ν. 4174/2013 και της ΠΟΛ. 1124/2015 για τις</p>
<p>οικονομικές χρήσεις από το έτος 2016 και μετά, οι ελληνικές εταιρείες συγκεκριμένης νομικής μορφής</p>
<p>δύναται να λαμβάνουν από τον  ορκωτό ελεγκτή-λογιστή τους Ετήσιο Φορολογικό Πιστοποιητικό για</p>
<p>τη συμμόρφωση τους προς τη φορολογική νομοθεσία. Ανεξάρτητα από τον φορολογικό έλεγχο των</p>
<p>ελεγκτών-λογιστών, οι φορολογικές αρχές διατηρούν το δικαίωμα διενέργειας μελλοντικών</p>
<p>φορολογικών ελέγχων.</p>
<p>Η Εταιρεία έχει λάβει Εκθέσεις Φορολογικής Συμμόρφωσης χωρίς επιφύλαξη από τους αντίστοιχους</p>
<p>ορκωτούς ελεγκτές λογιστές για όλα τα έτη για τα οποία δεν έχει λήξει ακόμη η παραγραφή τους</p>
<p>(2018-2022). Ο φορολογικός έλεγχος για το οικονομικό έτος 2023 βρίσκεται σε εξέλιξη και συνεπώς</p>
<p>η Έκθεση Φορολογικής Συμμόρφωσης αναμένεται να εκδοθεί εντός του τέταρτου τριμήνου του 2024</p>
<p>ενώ η διοίκηση αναμένει ότι θα εκδοθεί επίσης χωρίς επιφύλαξη.</p>
<p>Φόρος Προστιθέμενης Αξίας</p>
<p>Όσον αφορά στον Φ.Π.Α, οι Φορολογικές Αρχές αμφισβήτησαν το δικαίωμα της Εταιρείας να</p>
<p>συμψηφίζει στο σύνολο του τον Φ.Π.Α επί όλων των αγαθών που αγοράστηκαν και των υπηρεσιών</p>
<p>που ελήφθησαν έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, όπως ορίζεται από το Άρθρο 26 παράγραφος 7 του</p>
<p>νόμου 2093/1992, σε συνδυασμό με τα άρθρα 25.1.1 και 25.1.2 (ζ) της ΣΑΑ η οποία κυρώθηκε με</p>
<p>το νόμο 2338/1995. Οι Φορολογικές Αρχές αμφισβήτησαν το ανωτέρω δικαίωμα της Εταιρείας να</p>
<p>συμψηφίζει τον Φ.Π.Α που αντιστοιχεί σε δραστηριότητες μη υποκείμενες σε Φ.Π.Α, όπως τα ενοίκια</p>
<p>από ακίνητα, και προχώρησαν στην επιβολή Φ.Π.Α - συμπεριλαμβανομένων των προστίμων - για τις</p>
<p>οικονομικές χρήσεις 1998-2012 συνολικού ποσού €168,4 εκατ., που αποτελείται από €46,0 εκατ.</p>
<p>κεφάλαιο και €122,4 εκατ. επιβαρύνσεις.</p>
<p>Η Εταιρεία δεν αποδέχθηκε τις εκτιμήσεις της Εφορίας και το 2010 προσέφυγε προς επίλυση της</p>
<p>διαφοράς στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο του Λονδίνου για τις οικονομικές χρήσεις 1998-2009,</p>
<p>σύμφωνα με το άρθρο 44 της ΣΑΑ. Σύμφωνα με την τελική απόφαση του Διεθνούς Διαιτητικού</p>
<p>Δικαστηρίου του Λονδίνου με αριθμό  101735, η οποία  εκδόθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2013, κρίθηκε</p>
<p>ότι οι σχετικές πράξεις προσδιορισμού είχαν εκδοθεί κατά παράβαση του νόμου. Παράλληλα, η</p>
<p>Εταιρεία προσέφυγε ενώπιον των αρμόδιων Διοικητικών Εφετείων εναντίον όλων των πράξεων</p>
<p>καταλογισμού  που εκδόθηκαν από τις Φορολογικές Αρχές επιβάλλοντας Φ.Π.Α επί κεφαλαίου και</p>
<p>λειτουργικών εξόδων, αιτούμενη την ακύρωση των πράξεων προσδιορισμού φόρου για όλα τα</p>
<p>οικονομικά έτη από το 1998 έως το 2012.</p>
<p>Το Διοικητικό Εφετείο με σειρά αποφάσεων που εκδόθηκαν το 2014 σχετικά με τους καταλογισμούς</p>
<p>για τις  οικονομικές χρήσεις  2004-2009 αποδέχθηκαν τη νομική επιχειρηματολογία του Ελληνικού</p>
<p>Δημοσίου και απέρριψαν τις προσφυγές της Εταιρείας. Η Εταιρεία προσέφυγε κατά αυτών των</p>
<p>αποφάσεων  ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας και δικαιώθηκε εντός του 2015, δηλαδή</p>
<p>σύμφωνα με την απόφαση του το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχθηκε ότι η Διαιτητική Απόφαση</p>
<p>είναι δεσμευτική για τα διοικητικά δικαστήρια και παρέπεμψε τις υποθέσεις στο Διοικητικό Εφετείο</p>
<p>για νέα απόφαση, το οποίο αποδέχθηκε με νεότερες αποφάσεις του τις προσφυγές της Εταιρείας. Το</p>
<p>Ελληνικό Δημόσιο προσέβαλε εκ νέου τις αποφάσεις αυτές ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας</p>
<p>(αλλά αυτή τη φορά κατά πλειοψηφία). Το Συμβούλιο της Επικρατείας  επιβεβαίωσε το 2018 την</p>
<p>πλήρως δεσμευτική ισχύ της Διαιτητικής Απόφασης.</p>
</div>