greek_downloads/Οικονομική Έκθεση ΜΠΗΤΡΟΣ Α.Ε. (2023,Εξαμηνιαία,Μητρική-Ενοποιημένη)/images/page_23.png
ΜΠΗΤΡΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ Α.Ε. 
Ενδιάμεσες Συνοπτικές Οικονομικές Καταστάσεις της 30/06/2023 
23 
Η τροποποίηση εφαρμόζεται στις ετήσιες λογιστικές περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 
2024.  
 
Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 7 «Κατάσταση ταμειακών ροών» και στο ΔΠΧΑ 7 «Χρηματοοικονομικά 
μέσα» - Χρηματοδοτικές συμφωνίες προμηθευτών»  
 
Στις 25 Μαΐου 2023, το Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων εξέδωσε τις τροποποιήσεις στο 
ΔΛΠ 7 και στο ΔΠΧΑ 7 για να προσθέσει απαιτήσεις γνωστοποιήσεων και «οδηγούς» εντός των 
υφιστάμενων απαιτήσεων γνωστοποιήσεων, με σκοπό οι οντότητες να παρέχουν ποιοτικές και ποσοτικές 
πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις προμηθευτών (reverse factoring).  
Οι τροποποιήσεις ισχύουν για περιόδους αναφοράς που ξεκινούν την ή μετά την 1 Ιανουαρίου 2024. 
 
ΔΛΠ 12 «Φόροι Εισοδήματος» (Τροποποίηση) «Διεθνής Φορολογική Μεταρρύθμιση – Μοντέλο 
Κανόνων Δεύτερου Πυλώνα»   
Τον Μάρτιο του 2022, ο ΟΟΣΑ δημοσίευσε την τεχνική καθοδήγηση σχετικά με τον παγκόσμιο ελάχιστο 
φόρο 15% που συμφωνήθηκε ως ο δεύτερος «πυλώνας» ενός έργου για την αντιμετώπιση των 
φορολογικών προκλήσεων που προκύπτουν από την ψηφιοποίηση της οικονομίας. Αυτή η καθοδήγηση 
επεξεργάζεται την εφαρμογή και τη λειτουργία των Global Anti-Base Erosion Rules (GloBE) που 
συμφωνήθηκαν και κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο του 2021, οι οποίοι καθορίζουν ένα συντονισμένο 
σύστημα που διασφαλίζει ότι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις με έσοδα άνω των 750 εκατομμυρίων ευρώ 
πληρώνουν φόρο τουλάχιστον 15 % επί του εισοδήματος που προκύπτει σε καθεμία από τις δικαιοδοσίες 
στις οποίες δραστηριοποιούνται.  
 
Στις 23 Μαΐου 2023, το Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων εξέδωσε τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 
12 όσον αφορά τη Διεθνή Φορολογική Μεταρρύθμιση. Οι τροποποιήσεις προβλέπουν την εισαγωγή μιας 
προσωρινής εξαίρεσης από την αναγνώριση και την γνωστοποίηση πληροφοριών σχετικά με τις 
αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις και υποχρεώσεις που σχετίζονται με τους φόρους εισοδήματος 
του δεύτερου πυλώνα του ΟΟΣΑ, καθώς και την παροχή γνωστοποιήσεων από τις επηρεαζόμενες 
οντότητες σχετικά με την έκθεσή τους στους φόρους εισοδήματος που προκύπτουν από την νομοθεσία 
του δεύτερου πυλώνα. 
Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης απαιτούνται για ετήσιες περιόδους αναφοράς που ξεκινούν την ή μετά την 1 
Ιανουαρίου 2023. 
 
3. Διαχείριση χρηματοοικονομικού κινδύνου 
 
3.1. Παράγοντες χρηματοοικονομικού κινδύνου 
 
Ο όμιλος εκτίθεται σε αρκετούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους όπως κίνδυνο τιμών αγοράς, πιστωτικό 
κίνδυνο, κίνδυνο ταμειακών ροών από μεταβολή επιτοκίων και κίνδυνο μεταβολής επιτοκίου δανείων. 
 
α) Πιστωτικός κίνδυνος 
 
Πιστωτικός κίνδυνος είναι ο κίνδυνος ζημίας της εταιρείας και του ομίλου, σε περίπτωση που ένας πελάτης 
ή τρίτος δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Επιπλέον πιστωτικός κίνδυνος υπάρχει και στα 
χρηματικά διαθέσιμα του Ομίλου. Όσον αφορά  τους πελάτες και λοιπές απαιτήσεις ο Όμιλος έχει θεσπίσει 
πολιτικές για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής διαβάθμισης των πελατών λαμβάνοντας υπόψιν τη 
χρηματοοικονομική τους θέση καθώς και άλλους παράγοντες. Ο Όμιλος έχει σημαντική συγκέντρωση 
πιστωτικού κινδύνου με συγκεκριμένους πελάτες. Οι πελάτες του Ομίλου ελέγχονται περιοδικά για 
απομείωση. Οι προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις βασίζονται σε παραδοχές σχετικά με τον κίνδυνο 
αθέτησης τους καθώς και των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών. Ο Όμιλος εξασκεί κρίση για να κάνει 
υποθέσεις και να υπολογίσει τη ζημιά απομείωσης, με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, τις 
υπάρχουσες συνθήκες της αγοράς καθώς και τις μελλοντικές εκτιμήσεις στο τέλος κάθε περιόδου 
αναφοράς. Ο Όμιλος εφαρμόζει την απλοποιημένη προσέγγιση του ΔΠΧΑ 9 για την επιμέτρηση των 
αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, χρησιμοποιώντας την αναμενόμενη διάρκεια ζωής όλων των πελατών 
και λοιπών απαιτήσεων. Πέραν τούτου έχουν συναφθεί συμβάσεις ασφάλισης πιστώσεων για την κάλυψη 
απωλειών μη φερέγγυων πελατών από πιστώσεις που προέρχονται από την πώληση προϊόντων και 
εμπορευμάτων. 
 
β) Κίνδυνος ρευστότητας 
Ο κίνδυνος ρευστότητας συνίσταται στο ενδεχόμενο μη δυνατότητας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων στην 
ημερομηνία λήξης τους. Ο Όμιλος εμφανίζει βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις οι οποίες έχουν στο 
συντριπτικό σύνολο τους καταστεί ληξιπρόθεσμες. Επομένως ο Όμιλος εκτίθεται σε υψηλό κίνδυνο 
ρευστότητας. Η Διοίκηση του Ομίλου θεωρεί πως ο συγκεκριμένος κίνδυνος ρευστότητας θα περιοριστεί 
σε πολύ χαμηλά επίπεδα αμέσως μετά την αναδιάρθρωση των δανείων των εταιρειών του Ομίλου.
<div>
<p>ΜΠΗΤΡΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗ Α.Ε.</p>
<p>Ενδιάμεσες Συνοπτικές Οικονομικές Καταστάσεις της 30/06/2023</p>
<p>23</p>
<p>Η τροποποίηση εφαρμόζεται στις ετήσιες λογιστικές περιόδους που ξεκινούν την ή μετά την 1η Ιανουαρίου</p>
<p>2024.</p>
<p>Τροποποιήσεις στο ΔΛΠ 7 «Κατάσταση ταμειακών ροών» και στο ΔΠΧΑ 7 «Χρηματοοικονομικά</p>
<p>μέσα» - Χρηματοδοτικές συμφωνίες προμηθευτών»</p>
<p>Στις 25 Μαΐου 2023, το Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων εξέδωσε τις τροποποιήσεις στο</p>
<p>ΔΛΠ 7 και στο ΔΠΧΑ 7 για να προσθέσει απαιτήσεις γνωστοποιήσεων και «οδηγούς» εντός των</p>
<p>υφιστάμενων απαιτήσεων γνωστοποιήσεων, με σκοπό οι οντότητες να παρέχουν ποιοτικές και ποσοτικές</p>
<p>πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοδοτικές ρυθμίσεις προμηθευτών (reverse factoring).</p>
<p>Οι τροποποιήσεις ισχύουν για περιόδους αναφοράς που ξεκινούν την ή μετά την 1 Ιανουαρίου 2024.</p>
<p>ΔΛΠ 12 «Φόροι Εισοδήματος» (Τροποποίηση) «Διεθνής Φορολογική Μεταρρύθμιση – Μοντέλο</p>
<p>Κανόνων Δεύτερου Πυλώνα»</p>
<p>Τον Μάρτιο του 2022, ο ΟΟΣΑ δημοσίευσε την τεχνική καθοδήγηση σχετικά με τον παγκόσμιο ελάχιστο</p>
<p>φόρο 15% που συμφωνήθηκε ως ο δεύτερος «πυλώνας» ενός έργου για την αντιμετώπιση των</p>
<p>φορολογικών προκλήσεων που προκύπτουν από την ψηφιοποίηση της οικονομίας. Αυτή η καθοδήγηση</p>
<p>επεξεργάζεται την εφαρμογή και τη λειτουργία των Global Anti-Base Erosion Rules (GloBE) που</p>
<p>συμφωνήθηκαν και κυκλοφόρησαν τον Δεκέμβριο του 2021, οι οποίοι καθορίζουν ένα συντονισμένο</p>
<p>σύστημα που διασφαλίζει ότι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις με έσοδα άνω των 750 εκατομμυρίων ευρώ</p>
<p>πληρώνουν φόρο τουλάχιστον 15 % επί του εισοδήματος που προκύπτει σε καθεμία από τις δικαιοδοσίες</p>
<p>στις οποίες δραστηριοποιούνται.</p>
<p>Στις 23 Μαΐου 2023, το Συμβούλιο των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων εξέδωσε τροποποιήσεις στο ΔΛΠ</p>
<p>12 όσον αφορά τη Διεθνή Φορολογική Μεταρρύθμιση. Οι τροποποιήσεις προβλέπουν την εισαγωγή μιας</p>
<p>προσωρινής εξαίρεσης από την αναγνώριση και την γνωστοποίηση πληροφοριών σχετικά με τις</p>
<p>αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις και υποχρεώσεις που σχετίζονται με τους φόρους εισοδήματος</p>
<p>του δεύτερου πυλώνα του ΟΟΣΑ, καθώς και την παροχή γνωστοποιήσεων από τις επηρεαζόμενες</p>
<p>οντότητες σχετικά με την έκθεσή τους στους φόρους εισοδήματος που προκύπτουν από την νομοθεσία</p>
<p>του δεύτερου πυλώνα.</p>
<p>Οι απαιτήσεις γνωστοποίησης απαιτούνται για ετήσιες περιόδους αναφοράς που ξεκινούν την ή μετά την 1</p>
<p>Ιανουαρίου 2023.</p>
<p>3. Διαχείριση χρηματοοικονομικού κινδύνου</p>
<p>3.1. Παράγοντες χρηματοοικονομικού κινδύνου</p>
<p>Ο όμιλος εκτίθεται σε αρκετούς χρηματοοικονομικούς κινδύνους όπως κίνδυνο τιμών αγοράς, πιστωτικό</p>
<p>κίνδυνο, κίνδυνο ταμειακών ροών από μεταβολή επιτοκίων και κίνδυνο μεταβολής επιτοκίου δανείων.</p>
<p>α) Πιστωτικός κίνδυνος</p>
<p>Πιστωτικός κίνδυνος είναι ο κίνδυνος ζημίας της εταιρείας και του ομίλου, σε περίπτωση που ένας πελάτης</p>
<p>ή τρίτος δεν εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Επιπλέον πιστωτικός κίνδυνος υπάρχει και στα</p>
<p>χρηματικά διαθέσιμα του Ομίλου. Όσον αφορά  τους πελάτες και λοιπές απαιτήσεις ο Όμιλος έχει θεσπίσει</p>
<p>πολιτικές για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής διαβάθμισης των πελατών λαμβάνοντας υπόψιν τη</p>
<p>χρηματοοικονομική τους θέση καθώς και άλλους παράγοντες. Ο Όμιλος έχει σημαντική συγκέντρωση</p>
<p>πιστωτικού κινδύνου με συγκεκριμένους πελάτες. Οι πελάτες του Ομίλου ελέγχονται περιοδικά για</p>
<p>απομείωση. Οι προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις βασίζονται σε παραδοχές σχετικά με τον κίνδυνο</p>
<p>αθέτησης τους καθώς και των αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών. Ο Όμιλος εξασκεί κρίση για να κάνει</p>
<p>υποθέσεις και να υπολογίσει τη ζημιά απομείωσης, με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, τις</p>
<p>υπάρχουσες συνθήκες της αγοράς καθώς και τις μελλοντικές εκτιμήσεις στο τέλος κάθε περιόδου</p>
<p>αναφοράς. Ο Όμιλος εφαρμόζει την απλοποιημένη προσέγγιση του ΔΠΧΑ 9 για την επιμέτρηση των</p>
<p>αναμενόμενων πιστωτικών ζημιών, χρησιμοποιώντας την αναμενόμενη διάρκεια ζωής όλων των πελατών</p>
<p>και λοιπών απαιτήσεων. Πέραν τούτου έχουν συναφθεί συμβάσεις ασφάλισης πιστώσεων για την κάλυψη</p>
<p>απωλειών μη φερέγγυων πελατών από πιστώσεις που προέρχονται από την πώληση προϊόντων και</p>
<p>εμπορευμάτων.</p>
<p>β) Κίνδυνος ρευστότητας</p>
<p>Ο κίνδυνος ρευστότητας συνίσταται στο ενδεχόμενο μη δυνατότητας εκπλήρωσης των υποχρεώσεων στην</p>
<p>ημερομηνία λήξης τους. Ο Όμιλος εμφανίζει βραχυπρόθεσμες δανειακές υποχρεώσεις οι οποίες έχουν στο</p>
<p>συντριπτικό σύνολο τους καταστεί ληξιπρόθεσμες. Επομένως ο Όμιλος εκτίθεται σε υψηλό κίνδυνο</p>
<p>ρευστότητας. Η Διοίκηση του Ομίλου θεωρεί πως ο συγκεκριμένος κίνδυνος ρευστότητας θα περιοριστεί</p>
<p>σε πολύ χαμηλά επίπεδα αμέσως μετά την αναδιάρθρωση των δανείων των εταιρειών του Ομίλου.</p>
</div>