greek_downloads/Οικονομική Έκθεση EUROBANK ERGASIAS ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ (2024,Εξαμηνιαία,Μητρική-Ενοποιημένη)/images/page_10.png
EUROBANK ERGASIAS ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ 
 
ΕΚΘΕΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
 
7 | Σ ε λ ί δ α                             € = Ευρώ     εκατ. = εκατομμύρια     δις = δισεκατομμύρια 
Τρίτη Γραμμή ‐ Παρέχει ανεξάρτητη διαβεβαίωση στο Διοικητικό Συμβούλιο και την Εκτελεστική Διοίκηση για την 
αποτελεσματικότητα της διαχείρισης κινδύνων και των μηχανισμών ελέγχου. Τρίτη γραμμή είναι ο Εσωτερικός 
Έλεγχος του Ομίλου. 
Οι πιο σημαντικοί τύποι κινδύνων που αντιμετωπίζονται από τις λειτουργίες διαχείρισης κινδύνων του Ομίλου είναι: 
Πιστωτικός Κίνδυνος 
Ο πιστωτικός κίνδυνος περιλαμβάνει τον κίνδυνο ζημιάς λόγω αδυναμίας του αντισυμβαλλόμενου να εκπληρώσει 
τις υποχρεώσεις πληρωμών του κατά την ημερομηνία λήξης τους. Επίσης, ο πιστωτικός κίνδυνος συνδέεται με τον 
κίνδυνο της χώρας και τον κίνδυνο διακανονισμού. O πιστωτικός κίνδυνος του Ομίλου προκύπτει κυρίως από το 
δανεισμό ιδιωτών και επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των παρεχομένων μέσων προστασίας όπως 
χρηματοοικονομικές εγγυήσεις και πιστωτικές επιστολές, καθώς και από άλλες δραστηριότητες, όπως επενδύσεις σε 
χρεωστικούς τίτλους, εμπορικές δραστηριότητες, δραστηριότητες σε κεφαλαιαγορές και δραστηριότητες 
διακανονισμού. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πιστωτικός κίνδυνος είναι ο κυριότερος κίνδυνος στον οποίο εκτίθεται 
ο Όμιλος, η ενεργή διαχείριση και παρακολούθηση του έχει ανατεθεί σε εξειδικευμένες μονάδες κινδύνου, οι οποίες 
αναφέρονται στον GCRO. 
Οι διαδικασίες ελέγχου και έγκρισης των πιστοδοτήσεων είναι κεντροποιημένες τόσο στην Ελλάδα όσο και στις 
διεθνείς δραστηριότητες ακολουθώντας την αρχή “four-eyes principle” και τις συγκεκριμένες οδηγίες που 
αναφέρονται στο Εγχειρίδιο Πιστωτικής Πολιτικής και στο Πλαίσιο Διάθεσης για Ανάληψη Κινδύνων. Ο 
διαχωρισμός των καθηκόντων διασφαλίζει την ανεξαρτησία μεταξύ των στελεχών που είναι υπεύθυνοι για την 
σχέση με τον πελάτη, την διαδικασία έγκρισης και εκταμίευσης του δανείου, καθώς και την παρακολούθηση αυτού 
σε όλη τη διάρκεια του. Η διαδικασία έγκρισης των πιστοδοτήσεων των επιχειρηματικών δανείων είναι 
κεντροποιημένη και πραγματοποιείται μέσω επιτροπών πιστοδοτήσεων με κλιμακούμενα εγκριτικά όρια, με σκοπό 
την αξιολόγηση και τον περιορισμό του πιστωτικού κινδύνου στο μέγιστο δυνατό βαθμό. O Όμιλος χρησιμοποιεί 
μοντέλα αξιολόγησης των επιχειρήσεων-πιστούχων (rating models), προκειμένου να υπολογιστεί η πιστοληπτική 
διαβάθμισή τους η οποία αντικατοπτρίζει τον ενεχόμενο πιστωτικό κίνδυνο. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι το 
μοντέλο Moody’s Risk Analyst («MRA»), που χρησιμοποιείται κυρίως σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον 
βιομηχανικό και εμπορικό τομέα, και τα μοντέλα της ειδικής διαβάθμισης (slotting) τα οποία χρησιμοποιούνται για 
την αξιολόγηση του κινδύνου εξειδικευμένων χρηματοδοτήσεων επιχειρηματικού χαρτοφυλακίου (χαρτοφυλάκιο 
ναυτιλίας, ακίνητης περιουσίας και χρηματοδότησης έργων) με  περιχαρακωμένους χρηματοοικονομικούς όρους 
(ring-fenced transactions). Η αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου διενεργείται από τη Μονάδα Πίστης Ομίλου 
(ΜΠΟ), η οποία αξιολογεί τα πιστωτικά αιτήματα που υποβάλλονται από τις επιχειρηματικές μονάδες, μια 
διαδικασία η οποία περιλαμβάνει την αξιολόγηση του λειτουργικού και χρηματοοικονομικού προφίλ του πελάτη, 
την επικύρωση της πιστοληπτικής του διαβάθμισης (borrower’s rating) και την αναγνώριση δυνητικών παραγόντων 
κινδύνου για την Τράπεζα. 
Οι διαδικασίες ελέγχου και έγκρισης για πιστοδοτήσεις προς μικρές επιχειρήσεις (με κύκλο εργασιών μέχρι €5 εκατ.) 
γίνεται επίσης κεντροποιημένα, βάσει συγκεκριμένων πολιτικών και εφαρμόζοντας την αρχή “four eyes principle”. 
Η αξιολόγηση στηρίζεται πρωταρχικά στην ανάλυση των λειτουργικών χαρακτηριστικών και της 
χρηματοοικονομικής κατάστασης του πιστούχου. Το ίδιο ισχύει για πιστοδοτήσεις προς ιδιώτες (καταναλωτικά και 
στεγαστικά δάνεια) όπου η πιστωτική αξιολόγηση βασίζεται σε κριτήρια σχετιζόμενα με τα χαρακτηριστικά του 
χαρτοφυλακίου λιανικής όπως η χρηματοοικονομική κατάσταση του πιστούχου, η ικανότητα αποπληρωμής, η 
ύπαρξη ακίνητης περιουσίας και το είδος και η ποιότητα των εξασφαλίσεων. 
Η συνεχής παρακολούθηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου και αποκλίσεων που μπορεί να προκύψουν, οδηγεί 
σε άμεση αναπροσαρμογή των πολιτικών και των διαδικασιών πιστοδοτήσεων, όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Ο 
Πιστωτικός Έλεγχος του Ομίλου (GCC) παρακολουθεί και αξιολογεί την ποιότητα των δανειακών χαρτοφυλακίων 
(επιχειρηματικά, καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια στην Ελλάδα και το εξωτερικό) μέσω επιτόπιων, από 
απόσταση και θεματικών ελέγχων προκειμένου να εντοπιστούν έγκαιρα οι αναδυόμενοι κίνδυνοι, οι αδυναμίες, η 
συμμόρφωση με τις πιστωτικές πολιτικές και η συνέπεια στην αναδοχή κινδύνου. Επίσης, ο GCC είναι υπεύθυνος 
για την επίβλεψη της ορθής λειτουργίας των μοντέλων πιστωτικής διαβάθμισης των επιχειρηματικών πιστούχων 
καθώς και των μοντέλων ενδείξεων πιθανής αδυναμίας πληρωμής. Επιπρόσθετα, ο GCC εξετάζει σε τακτά χρονικά 
διαστήματα την επάρκεια των προβλέψεων σε όλα τα δανειακά χαρτοφυλάκια. Επίσης, ο GCC διαμορφώνει τις 
πιστοδοτικές πολιτικές του ομίλου, ελέγχει τις πολιτικές που συντάσσονται από άλλες μονάδες και συμμετέχει στην 
ανάπτυξη νέων δανειακών προϊόντων. Τέλος, παρακολουθεί τις κανονιστικές εξελίξεις, τις νέες τάσεις καθώς και τις 
βέλτιστες πρακτικές και προτείνει σχετικές επικαιροποιήσεις των πολιτικών ή βελτιώσεις των προϊόντων όποτε αυτό 
κριθεί απαραίτητο. Ο GCC λειτουργεί ανεξάρτητα από όλες τις επιχειρηματικές μονάδες της Τράπεζας και 
αναφέρεται απευθείας στον GCRO. 
Η Μονάδα Διαχείρισης Κινδύνων Αγοράς και Κινδύνου Αντισυμβαλλόμενου (Group Market and Counterparty Risk 
- GMCR) έχει την ευθύνη για την επιμέτρηση, την παρακολούθηση και τη περιοδική αναφορά της έκθεσης του 
Ομίλου στον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου (κίνδυνος εκδότη και κίνδυνος αντισυμβαλλόμενου αγοράς), ο οποίος 
είναι ο κίνδυνος ζημιάς λόγω αδυναμίας του αντισυμβαλλομένου να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις
<div>
<p>EUROBANK ERGASIAS ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ</p>
<p>ΕΚΘΕΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ</p>
<p>Τρίτη Γραμμή ‐ Παρέχει ανεξάρτητη διαβεβαίωση στο Διοικητικό Συμβούλιο και την Εκτελεστική Διοίκηση για την</p>
<p>αποτελεσματικότητα της διαχείρισης κινδύνων και των μηχανισμών ελέγχου. Τρίτη γραμμή είναι ο Εσωτερικός</p>
<p>Έλεγχος του Ομίλου.</p>
<p>Οι πιο σημαντικοί τύποι κινδύνων που αντιμετωπίζονται από τις λειτουργίες διαχείρισης κινδύνων του Ομίλου είναι:</p>
<p>Πιστωτικός Κίνδυνος</p>
<p>Ο πιστωτικός κίνδυνος περιλαμβάνει τον κίνδυνο ζημιάς λόγω αδυναμίας του αντισυμβαλλόμενου να εκπληρώσει</p>
<p>τις υποχρεώσεις πληρωμών του κατά την ημερομηνία λήξης τους. Επίσης, ο πιστωτικός κίνδυνος συνδέεται με τον</p>
<p>κίνδυνο της χώρας και τον κίνδυνο διακανονισμού. O πιστωτικός κίνδυνος του Ομίλου προκύπτει κυρίως από το</p>
<p>δανεισμό ιδιωτών και επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των παρεχομένων μέσων προστασίας όπως</p>
<p>χρηματοοικονομικές εγγυήσεις και πιστωτικές επιστολές, καθώς και από άλλες δραστηριότητες, όπως επενδύσεις σε</p>
<p>χρεωστικούς τίτλους, εμπορικές δραστηριότητες, δραστηριότητες σε κεφαλαιαγορές και δραστηριότητες</p>
<p>διακανονισμού. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο πιστωτικός κίνδυνος είναι ο κυριότερος κίνδυνος στον οποίο εκτίθεται</p>
<p>ο Όμιλος, η ενεργή διαχείριση και παρακολούθηση του έχει ανατεθεί σε εξειδικευμένες μονάδες κινδύνου, οι οποίες</p>
<p>αναφέρονται στον GCRO.</p>
<p>Οι διαδικασίες ελέγχου και έγκρισης των πιστοδοτήσεων είναι κεντροποιημένες τόσο στην Ελλάδα όσο και στις</p>
<p>διεθνείς δραστηριότητες ακολουθώντας την αρχή “four-eyes principle” και τις συγκεκριμένες οδηγίες που</p>
<p>αναφέρονται στο Εγχειρίδιο Πιστωτικής Πολιτικής και στο Πλαίσιο Διάθεσης για Ανάληψη Κινδύνων. Ο</p>
<p>διαχωρισμός των καθηκόντων διασφαλίζει την ανεξαρτησία μεταξύ των στελεχών που είναι υπεύθυνοι για την</p>
<p>σχέση με τον πελάτη, την διαδικασία έγκρισης και εκταμίευσης του δανείου, καθώς και την παρακολούθηση αυτού</p>
<p>σε όλη τη διάρκεια του. Η διαδικασία έγκρισης των πιστοδοτήσεων των επιχειρηματικών δανείων είναι</p>
<p>κεντροποιημένη και πραγματοποιείται μέσω επιτροπών πιστοδοτήσεων με κλιμακούμενα εγκριτικά όρια, με σκοπό</p>
<p>την αξιολόγηση και τον περιορισμό του πιστωτικού κινδύνου στο μέγιστο δυνατό βαθμό. O Όμιλος χρησιμοποιεί</p>
<p>μοντέλα αξιολόγησης των επιχειρήσεων-πιστούχων (rating models), προκειμένου να υπολογιστεί η πιστοληπτική</p>
<p>διαβάθμισή τους η οποία αντικατοπτρίζει τον ενεχόμενο πιστωτικό κίνδυνο. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι το</p>
<p>μοντέλο Moody’s Risk Analyst («MRA»), που χρησιμοποιείται κυρίως σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον</p>
<p>βιομηχανικό και εμπορικό τομέα, και τα μοντέλα της ειδικής διαβάθμισης (slotting) τα οποία χρησιμοποιούνται για</p>
<p>την αξιολόγηση του κινδύνου εξειδικευμένων χρηματοδοτήσεων επιχειρηματικού χαρτοφυλακίου (χαρτοφυλάκιο</p>
<p>ναυτιλίας, ακίνητης περιουσίας και χρηματοδότησης έργων) με  περιχαρακωμένους χρηματοοικονομικούς όρους</p>
<p>(ring-fenced transactions). Η αξιολόγηση του πιστωτικού κινδύνου διενεργείται από τη Μονάδα Πίστης Ομίλου</p>
<p>(ΜΠΟ), η οποία αξιολογεί τα πιστωτικά αιτήματα που υποβάλλονται από τις επιχειρηματικές μονάδες, μια</p>
<p>διαδικασία η οποία περιλαμβάνει την αξιολόγηση του λειτουργικού και χρηματοοικονομικού προφίλ του πελάτη,</p>
<p>την επικύρωση της πιστοληπτικής του διαβάθμισης (borrower’s rating) και την αναγνώριση δυνητικών παραγόντων</p>
<p>κινδύνου για την Τράπεζα.</p>
<p>Οι διαδικασίες ελέγχου και έγκρισης για πιστοδοτήσεις προς μικρές επιχειρήσεις (με κύκλο εργασιών μέχρι €5 εκατ.)</p>
<p>γίνεται επίσης κεντροποιημένα, βάσει συγκεκριμένων πολιτικών και εφαρμόζοντας την αρχή “four eyes principle”.</p>
<p>Η αξιολόγηση στηρίζεται πρωταρχικά στην ανάλυση των λειτουργικών χαρακτηριστικών και της</p>
<p>χρηματοοικονομικής κατάστασης του πιστούχου. Το ίδιο ισχύει για πιστοδοτήσεις προς ιδιώτες (καταναλωτικά και</p>
<p>στεγαστικά δάνεια) όπου η πιστωτική αξιολόγηση βασίζεται σε κριτήρια σχετιζόμενα με τα χαρακτηριστικά του</p>
<p>χαρτοφυλακίου λιανικής όπως η χρηματοοικονομική κατάσταση του πιστούχου, η ικανότητα αποπληρωμής, η</p>
<p>ύπαρξη ακίνητης περιουσίας και το είδος και η ποιότητα των εξασφαλίσεων.</p>
<p>Η συνεχής παρακολούθηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου και αποκλίσεων που μπορεί να προκύψουν, οδηγεί</p>
<p>σε άμεση αναπροσαρμογή των πολιτικών και των διαδικασιών πιστοδοτήσεων, όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο. Ο</p>
<p>Πιστωτικός Έλεγχος του Ομίλου (GCC) παρακολουθεί και αξιολογεί την ποιότητα των δανειακών χαρτοφυλακίων</p>
<p>(επιχειρηματικά, καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια στην Ελλάδα και το εξωτερικό) μέσω επιτόπιων, από</p>
<p>απόσταση και θεματικών ελέγχων προκειμένου να εντοπιστούν έγκαιρα οι αναδυόμενοι κίνδυνοι, οι αδυναμίες, η</p>
<p>συμμόρφωση με τις πιστωτικές πολιτικές και η συνέπεια στην αναδοχή κινδύνου. Επίσης, ο GCC είναι υπεύθυνος</p>
<p>για την επίβλεψη της ορθής λειτουργίας των μοντέλων πιστωτικής διαβάθμισης των επιχειρηματικών πιστούχων</p>
<p>καθώς και των μοντέλων ενδείξεων πιθανής αδυναμίας πληρωμής. Επιπρόσθετα, ο GCC εξετάζει σε τακτά χρονικά</p>
<p>διαστήματα την επάρκεια των προβλέψεων σε όλα τα δανειακά χαρτοφυλάκια. Επίσης, ο GCC διαμορφώνει τις</p>
<p>πιστοδοτικές πολιτικές του ομίλου, ελέγχει τις πολιτικές που συντάσσονται από άλλες μονάδες και συμμετέχει στην</p>
<p>ανάπτυξη νέων δανειακών προϊόντων. Τέλος, παρακολουθεί τις κανονιστικές εξελίξεις, τις νέες τάσεις καθώς και τις</p>
<p>βέλτιστες πρακτικές και προτείνει σχετικές επικαιροποιήσεις των πολιτικών ή βελτιώσεις των προϊόντων όποτε αυτό</p>
<p>κριθεί απαραίτητο. Ο GCC λειτουργεί ανεξάρτητα από όλες τις επιχειρηματικές μονάδες της Τράπεζας και</p>
<p>αναφέρεται απευθείας στον GCRO.</p>
<p>Η Μονάδα Διαχείρισης Κινδύνων Αγοράς και Κινδύνου Αντισυμβαλλόμενου (Group Market and Counterparty Risk</p>
<p>- GMCR) έχει την ευθύνη για την επιμέτρηση, την παρακολούθηση και τη περιοδική αναφορά της έκθεσης του</p>
<p>Ομίλου στον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου (κίνδυνος εκδότη και κίνδυνος αντισυμβαλλόμενου αγοράς), ο οποίος</p>
<p>είναι ο κίνδυνος ζημιάς λόγω αδυναμίας του αντισυμβαλλομένου να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις</p>
</div>